English فارسی العربیه Türkçe

مصاحبه با دکتر یوسفی صادقلو استادیار دانشگاه پیام نور

مهدی یوسفی صادقلو: “به سیما” راه پیچیده‌ای را آغاز کرده

مهدی یوسفی صادقلو استادیار دانشگاه پیام نور استان البرز از کشور فرانسه فارغ‌التحصیل شده و تخصص او در رشته حقوق خصوصی است. حضور یوسفی صادقلو در رسانه “به سیما” و آموزش از طریق این رسانه بهانه‌ای شد تا با او در مورد آموزش از طریق رسانه‌های تصویری گفتگو کنیم.

در فرآیند تدریس، رسانه‌های آموزش الکترونیک چه اهمیتی دارند؟

اهمیت رسانه‌های نوین با توجه به تکنولوژی و بعد مسافت، امکان صرفه جویی در هزینه‌ها به عنوان صرفه جویی در هزینه‌های دانشگاه و امکان تحصیل و کار این امر را ایجاب می‌کند که از تکنولوژی به این نحو کمک گرفته شود تا امکان ادامه تحصیل برای افراد شاغل یا افرادی که مشکلات مختلفی از نظر جسمی، مالی و خانوادگی دارند از این طریق محیا شود و آن‌ها ادامه تحصیل دهند. ما در کشور خودمان خانواده‌های کمی نداریم که دختران خود را از رفتن به دانشگاه برای ادامه تحصیل محروم می‌کنند. بنابراین این روش می‌تواند روش جایگزینی برای این قبیل افراد یا افرادی که دارای ناتوانی حرکتی هستند باشد تا بتوانند از محل اقامتگاه خود، تحصیلات خود را ادامه دهند.

آیا می‌توان در آینده، آموزش از طریق رسانه‌های تصویری را جایگزین شیوه سنتی آموزش کرد؟

به صورت کامل نه ولی به صورت تلفیقی بله. به هر صورت سیستم‌ها و شیوه‌‌های آکادمیک ایجاب می‌کند که دانشجو محضر استاد را لمس کند. اگر واقع‌بین باشیم این شیوه به صورت ۱۰۰ درصد نمی‌تواند جایگزین باشد، چرا که در امور سنتی تقابل دو طیف استاد و دانشجو، سوالاتی که مطرح می‌شود، پاسخ‌هایی که در کلاس داده می‌شود و حضور در فضای آموزشی بسیار نقش مهم و اساسی دارد. همچنین ما نباید از همه‌ی ابعاد و مزایای سیستم سنتی غافل شویم.

چه آینده‌ای برای دروس دانشگاهی در رسانه “به سیما” متصور هستید؟

راهی که “به سیما” آغاز کرده راه بسیار پیچیده‌ای است و نیاز دارد که با توجه به فرآیند به روز رسانی علوم، این فرآیند در درجه اول ادامه داشته باشد و همچنین هم برای اساتید و هم برای دانشجویان توجیهاتی داشته باشد که این توجیهات را باید خود رسانه برای هر دو طیف مخاطب ایجاد کند. همه اساتید حاضر به همکاری با این سیستم و شیوه آموزشی نیستند ولی اگر برای آن‌ها جا بیفتد این شیوه جایگزین، کم کم قسمتی از سیستم سنتی را در بر می‌گیرد، می تواند جوابگو باشد و توجیه مالی هم برای طرفین یعنی هم برای دانشجویی که سر کلاس حاضر نمی‌شود و آموزش را از راه دور می‌بیند و هم برای استادی که دیگر مسافت مختلفی را تا دانشگاه طی نمی‌کند و می‌تواند از این طریق و به صورت تکرار آن در ترم‌ها و سال‌های بعد منتفع شود، دارد. می‌توان گفت: این رابطه جایگزین خوبی باشد.

استاد در آموزش از طریق رسانه‌های تصویری چگونه می‌تواند نقش خود را برجسته تر کند؟

به عقیده من استاد اصلا نباید دوربین را ببیند و به آن توجه کند. باید این حس را داشته باشد که در کلاس است و به همان ترتیب عمل کند. مثلا برای تلطیف جلسه درس شوخی‌های معقولی را کند، مطالبی را بگوید و طرح سوال داشته باشد. به هر صورت فکر کند در یک عالم حقیقی کلاس خود را اجرامی‌کند و از این رو باعث شود مخاطبی هم که کلاس را نگاه می‌کند، خسته نشود. چون در کلاس درس مجبور هستند تا آخر ساعت در کلاس حضور داشته باشند ولی اگر این جا این حس را منتقل نکند دانشجو به راحتی با خاموش کردن تلویزیون از سر کلاس بلند می شود.

bigtheme