English فارسی العربیه Türkçe

دکتر سهیلا ابراهیمی: امیدوارم رسالت اصلی دانشگاه پیام نور در آموزش، از طریق رسانه تعاملی محقق شود

روابط عمومی به سیما : در جهان امروز آموزش از طریق رسانه‌های تعاملی یکی از انواع آموزش است. دانشگاه پیام نور هم با همکاری شرکت به سیما موفق شده تا شرایط این آموزش را در کشور فراهم کند. به کارگیری این نوع آموزش  بهانه‌ای شد تا سراغ دکتر سهیلا ابراهیمی برویم تا با او که از سال ۱۳۸۷ عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور است و از طریق رسانه تعاملی به سیما دروس فیزیولوژی جانوری ۱ و فیزیولوژی جانوری ۲ را تدریس می‌کند در مورد این نوع آموزش در کشورمان صحبت کنیم.

 

رسانه تعاملی چگونه می‌تواند در درک بهتر مفاهیم درسی به دانشجویان کمک کند؟

در گذشته با استفاده از سیستم الکترونیکی دانشگاه پیام نور، دانشجویان در مراکز مختلف می توانستند به استاد دسترسی داشته باشند. حتی اگر دانشجوی کلاس من هم نبودند، می توانستند از طریق دوستان خود از فایل‌های صوتی آموزشی استفاده کنند. در این روش محدودیت سرعت و محدودیت دسترسی به اینترنت یک مشکل اساسی بود، به دلیل اینکه هدف در دسترس بودن استاد و تعامل بین استاد و دانشجو را در تامین نمی‌کرد. دانشجویان چهره استاد را نمی‌دیدند و فقط صوت اساتید را داشتند. من دانشجویانی دارم که فارغ‌التحصیل شده و هیچ وقت من را ندیده‌اند. آموزش از طریق تلویزیون تعاملی باعث می‌شود که هم دانشجو استاد را ببیند و هم اینکه خیلی وقت‌ها ما با حرکات دست و یا نوشتن روی تخته از زبان بدن استفاده می‌کنیم. با توجه به این نکاتی که گفتم در این شیوه استاد بهتر می تواند به دانشجو دروس را آموزش دهد.

 

در این شیوه استاد چگونه می‌تواند نقش خود را در آموزش پررنگ‌تر کند؟

در این شیوه آموزش دست استاد باز است. شما به خاطر اینکه متکلم‌وحده هستید همچنین امکان استفاده از تخته و سیستم را دارید، خیلی راحت می شود طرح درس را انجام داد. سیستم هم در این نوع آموزش دست ما را باز گذاشته.  در کلاس وقتی شما می خواهید بیشتر صحبت کنید دانشجو می گوید:« این مطالب  در کتاب نیست.» ولی در آموزش از طریق رسانه‌های تعاملی شما خیلی وقت‌ها مجبور هستید این موارد را به کار ببرید برای اینکه زمان بیشتری را در اختیار دارید. در دانشگاه ما ۸ جلسه درس می‌دهیم ولی در این نوع آموزش ما ۱۸ جلسه می‌توانیم تدریس کنیم که این موضوع می‌تواند به درک بهتر مفاهیم توسط دانشجویان کمک کند.

 

عدم وابستگی دانشجو به کلاس درس چه تاثیری می تواند در یادگیری او داشته باشد؟

شعار دانشگاه پیام نور تحصیل در همه جا، همه وقت و همه مکان است. در واقع برخی دانشجویان به دلایل مختلف از جمله اینکه شاغل هستند، ممکن است فرزند کوچک داشته باشند، ممکن است راه آن‌ها برای حضور در دانشگاه دور باشد و ممکن است به خاطر مسائل اجتماعی، خانواده اجازه رفتن به دانشگاه را به آن‌ها ندهند، می‌توانند از این شیوه آموزش استفاده کنند. این دانشجویان در کنار اینکه می‌توانند از امکانات مشابه با شهرهای بزرگ استفاده کنند در حقیقت دسترسی مستقیم به یادگیری دروس را هم دارند.

 

شما چه آینده ای را برای این نوع آموزش متصور هستید؟

اگر این نوع آموزش را در همین جا نگه ندارند و امکانات بیشتری بدهند، گام خوبی است. حتی این امکان فراهم شود که چند دانشجو در کلاس حاضر شوند تا جامعه مخاطب هم با توجه به زاویه‌ای که مطالب درسی را می‌بیند از من به عنوان استاد سوالات خود را بپرسد هم تصمیم خوبی است. امیدوار هستم در واقع رسالت اصلی دانشگاه پیام نور که می‌گوییم: «آموزش در همه جا، همه وقت و همه مکان» محقق شود تا همه بتوانند از آن استفاده کنند.

 

صحبتی مانده که بخواهید در پایان گفتگو بگویید؟

باز هم تاکید می کنم اگر بتوانیم برای این شیوه آموزش دانشجو هم به کلاس اضافه کنیم نتیجه خوبی را به همراه خواهد داشت. همچنین می‌خواهم از همکاران خود در دانشگاه پیام نور و شرکت به سیما برای فراهم کردن بستر این نوع آموزش در کشور تشکر کنم.

 

bigtheme